Inisiativa e Institutit të historisë dhe të gjuhësisë për hartimin e një projekti të rregullave të drejtshkrimit të gjuhës shqipe, si dhe puna e kryer në këtë drejtim, duhet lavdëruar si një përpjekje dhe kontribut i shquar në detyrën e madhe, të rëndësishme dhe të ndërlikuar të normimit dhe njësimi…

Struktura gramatikore e shqipes është përshkruar kryesisht në gramatikat shkollore e joshkollore. Në këto gramatika është dhënë gjërësisht edhe struktura morfologjike e shqipes. Një punë e madhe është bërë sidomos në gramatikat e botuara pas çlirimit të vendit. Karakteristikë e përgjithshme e këtyr…

Për emrat që përdoren vetëm ose kryesisht në numrin shumës, të cilët në literaturën gjuhësore quhen me termin pluralia tantum, tek ne nuk është bërë ndonjë studim i veçantë. Numri relativisht i madh i emrave që s’kanë njëjës dhe karakteri produktiv i disa grupeve të tyre na shtyjnë që t’i bëjmë ob…

«Rregullat e drejtshkrimit të shqipes» në trajtë projekti, të hartua- ra nga Komisioni i drejtshkrimit pranë Institutit të historisë dhe të gju- hësisë, janë një kontribut i shquar në çësh'tjen e rijësimit të normës së shkruar të gjuhës sonë letrare. Ato janë fryti dhe kurorëzimi i përpje- kjeve të …

Një ndër tipat më të pasur të frazeologjizmave gjuhësorë në shqipe është edhe ai ndajfoljor. Në një vështrim të përgjithshëm mbi problemet kryesore të frazeologjisë shqipe e kemi përmendur edhe këtë, ku, për- veç që e kemi ndarë si tip më vete, kemi dhënë edhe disa veçori të për- gjithshme të strukt…

Raporti në mes të gjuhës së folur dhe gjuhës së këngës, me gjithë rëndësinë dhe interesin që paraqet. në gjuhën tonë nuk është bërë.objekt studimesh të veçanta. Për këngët e Veriut problemin e kanë cekur E. Ça- bej në studimin «Për gjenezën e literaturës shqipe». 1939. dhe, sidomos, M. Lamberci në s…

Mbiemrat, krahas karakteristikave të tjera morfologjike, kanë edhe aftësinë për t’u shkallëzuar. Me të drejtë, V. Jungu e quan këtë «ndryshimi më specifik që pëson mbiemri dhe përmes të cilit ai dallohet ngaemri». Nga ana tjetër, duhet theksuar se këtë aftësi nuk e kanë që të gjithë mbiemrat e një g…

Ky artikull i gjuhëtarit rumun Gr. Brënkush përbën një përpjekje të re për të ndriçuar një problem kaq të ndërlikuar. siç është problemi i shpjegimit të lidhjeve gjuhësore shqiptaro-rumune në përgjithësi dhe i elementëve të përbashkëta leksikore në veçanti. Siç e sqaron vetë me anë të një shënimi, a…