Vepra e fundit e Prof. Kolec Topallit “Gramatikë historike e gjuhës shqipe” (Tiranë, 2011, 1737 f.) është përfundimi dhe produkti i një pune disavjeçare në fushën e gramatikës historike të shqipes, të pasqyruar në katër monografi të plota për fushat më të rëndësishme të sistemit morfologjik të shqi…

D

Konceptin e kuptimit historik1 të shtjelluar nga Elioti në Tradita dhe talenti individual mbi rolin e traditës dhe kultivimin e talentit individual në letërsi2 nuk mund të mos e kemi parasysh edhe në lexim-vlerësimin e autorit të letërsisë shqipe, Martin Camajn. Vepra e tij, poetike i përgjigjet kës…

“Fjalori i gjuhësisë” nga H. Bußmann është një vepër tashmë klasike në hapësirën gjermanishtfolëse për konceptet bazë që lidhen me shkencën e gjuhësisë. Ai i drejtohet një publiku të gjerë dhe synon të plotësojë jo vetëm nevojat imediate të studiuesve, por edhe të studentëve dhe të interesuarve të t…

Gjatë periudhës tetor-dhjetor 2011, në Institutin e Gjuhësisë dhe të Letërsisë, Shkolla Doktorale e Studimeve Letrare organizoi dhe realizoi me mjaft sukses mbrojtjet e disa tezave në kërkim të gradës shkencore “Doktor”: Agron Gjekmarkaj, At Zef Pllumi, Vepra e jetës, udhëhequr nga prof. dr. Ardian …

bagolínë f. “bar me gjethe të holla, që rritet deri në një gjysmë metri, i ngjashëm me tërfilin, lat. Lotus corniculatus”. Quhet edhe bari i livadhit, groshëza, lulja e fshesës, lulja e lepurit etj. Fjalë relativisht e re në gjuhën shqipe me përhapje krahinore në Veri. Është huazim nga it. bagolina,…

Astrit Delvina hyn në grupin e autorëve të letërsisë që u dënuan herët e në vazhdimësi nga diktatura me asgjësim të plotë, me pengim të çdo orvatjeje për t’iu afruar penës dhe me harrim. Me gjithë këto përpjekje të persekutorëve të tij, ky autor arriti të mbijetojë, ose, më mirë, arriti të mbijetojë…

Letërsia shqiptare në fillimet e saj karakterizohet në përgjithësi me praninë e një numri të dukshëm tekstesh fetarë1, që për nevoja baritore ose didaktike përktheheshin nga latinishtja, italishtja ose greqishtja, duke i mundësuar kështu klerit vendas mjete të përshtatshme akulturimi që mundësonin q…

Fjalorët etimologjikë janë pasqyrë e historisë së gjuhës, dhe në një kuptim më të gjerë, janë pasqyrë e historisë së vetë popullit që e flet atë. Për gjuhën shqipe fjalorë të tillë dëshmojnë trashëgiminë e hershme mijëravjeçare të ruajtur brez pas brezi që nga periudhat më të hershme të njerëzimit, …

Në monografinë me dy vëllime Historia dhe poetika e dramës shqiptare 1-2 (1886-1996), studiuesi i njohur i dramaturgjisë Nebi Islami, përcakton: “Kultivimi i dramës në linjën e rimitizimit me formën e antidramës, në mbështetje të situatave universale të ekzistencës brenda specifikës së miteve kombë…

Vepra shkencore e Selman Rizës është e madhe si jeta e tij. Ai la një numër të adhurueshëm punimesh, ku shtroi probleme nga më thelbësoret si për gjuhësinë shqiptare, albanologjinë, sidomos për vetë albanistikën, ashtu edhe për gjuhësinë e përgjithshme, për filozofinë e gjuhës, për filozofinë vetë,…