Gjer vendosi ç’fustan të veshë, ç’këpucë të mbathë e cilën çantë të marrë, Zonja Ndreu. u mendua një hóp. E kishte musëndrën e shtëpis së saja të bukur posi të ngjeshur me aqë tesha sa shërbëtorja malësore i pat thënë një ditë: « Po ç'i do gjith këto tesha, o Zonjë? ». Dhe Zonja që më kot ishte mund…

Edhe Arbresht e Italisë ças për ças në fjali e në sjellje e në botkuptimin e tyne s'prâjnë tue diftue burimin e vet të dyfishtë, osé, në daç, dy qytetnimet nga të cillât âsht përftue kultura e shpirti i tyne. Ashtû edhe Peter Chicos, miku i ynë qi na la, do të thomi, vërtè të vorfënuem. Porsè, ndër …

Ishte data 1/7/1970 mbas dreke. U ndodha në New York, tue bisedue me t'em mik, me zotnin Ago Agai në shtëpin e vet. Telefoni, qi ishte pranë nesh, ra si me ashpërsi. Agai, kur e mori në dorë mikrofonin, qè në gjendje të lemishëme (të natyrëshëme), tue mendue se do të jetë para ndonjij bisede miqsore…

Me njizet e shtatë korrik të këtij vjeti vdiq në München mbas nji sëmundje të randë e të rrufeshme Alois Schmaus, profesor i universitetit të München-it ku drejtonte studimet e slavistikës e të filologjisë të Evropës Juglindore. Lexuesit tanë e njohin të ndiemin nga shkrimet e botueme herë mbas here…

Më t’aguar të ditës së katërt, tutje fushimit, Shqipja, njëra nga të 151-shit të Lali Dukjes mbajti vesh. Që poshtë bregores, mbi udhëzën që çante pyllin, vinin dy kalorës. U fsheh prapa një shkëmbi dhe priti. Ata ecnin me ngadal. Kur arritnë pranë shkëmbit që kishte përballë një dushk të madh ajo u…

« Për fat të mirë të kombit t’onë, kemi pasur, në kohë të Skënderbeut, plot burra me kulturë që dinin të shkruanin Shqipen me gjithqë s’kishin një abetare a gramatikë të gjuhës. Po, sidomos, kemi pasur Shqiptarë të çquar që dinin të shkruanin në gjuhë të huaja e në mënyrë të veçantë zotëronin bukur …

Jam tue shfletue korrespondencën ma se njizetvjeçare qi kam pas'è me mikun e ngushtë Nexhat Peshkëpin, të cilin mortja e pamëshirshme na e rrëmbeti me 8 fruer të këtij vjeti, larg nga atdheu, larg farë e fisit, larg djalit dhe vajzës. Kjo gjendje e vështirë e kishte bâ pakëz të vrantë; jeta larg bas…

Ndonse në dhetëvjetorët e fundit asht tue u punue me zèll nga shum anë për përmbledhjen dhe për hulumtimin e poezis popullore shqiptare, si në shqipni e Kosovë-Metohi, ashtu edhé n’institutin Albanologjik t'Universitetit të Romës, Zef Skiroi ka të drejtë kur thotë në veprën « Storia della Letteratur…

E kam njoftë At Lorenc Viezzoli-n kur ishim të rij. Kush nuk e ka njoftë ket Jezuit të shkëlqyem në Shkodër? Ndonsè qysh i ri pat qenë ngarkue me detyra përgjegjsije dhe mësimi n'Itali dhe në Gjermani, mun të thuhet se vjetët mâ frytdhânse të jetës së vet i a pat kushtue me energji veprës së Jezuitv…

Mas tollovisë s madhe n kinemanë Dukagjin, e nëpër rrugët e qyte- tit, gjygji u ba me dyer t mshelta. Ky gjygj pat nji efekt t ransishëm e nji jehonë t gjanë gjithkah n Shqipni, e bile jashta Shqipnije n Kosovë e n Mal t Zi. Edhe fletoret e Beligradit patën shkrue. Shknija e tollovisë s madhe t Shko…

Kemi thanë perpara se popujt ballkanikë e paten fitue lirinë para shqiptarve. E kemi pa edhe se disa nder ta kjenë anmiqt ma të rrebtët të lirisë shqiptare. Nuk asht mirë me u a lanë perherë fajin tjerve per gjithshka ka ndodhë e keqe në historinë tonë. Do të kqyrim me diktue, pale a kemi pasë edhe …

Në vjetin 1909 që ndodhesha avokat në Vlorë, pas si né nacionalistët u ngatëruam keqas me anetarët e shoqris nacionale turke Itihat ve tereki, që propagandonte për një Turqi të ré, dhe pas si autoritetet lokale të Vlorës na e suall shpirtin maji fytit, revoltuam kundra atyre dhe si hap të parë revol…